vrijdag 30 november 2007

de thuis komst, van uit old wold.

dit hebben willem en de kinderen gemaakt.
en daat heb ik wel even een traan om gelaten.
ik vond dit een leuk gebaar van hun.
en ik heb mijn droom waar gemaakt ik ben loopend thuis gekomen.
willem heeft zijn auto op de hoek neer gezet en we zijn loopend de straat in gelopen.
en toen zag ik het spandoek die ze gemaakt hebben.
en dat gaf mij een goed gevoel.

hier doe ik de prothese aan, een er mee lopen

hier loop ik door de gang.
hier druk ik de lucht uit de prothese.
hier doe ik de prothese aan.

hier kijken we na mijn stomp, wand ik heb een zuigvlek zitten, omdat de prothese zich wast zuigt.

hier krijg ik grond oefningen.

hier kijkt hilda dat ik alles wel goed doe.
en ze is erg streng, maar recht vaardig, ik bedoel hier mee te zeggen.
dat ik de tijd moet nemen, en dat alles tijd kost ook dit dus.
maar we hebben er zo'n lol in, dat we vaak er blij lachen, en dat doe mij erg goed, om met haar samen te werken.

hier zijn we bal aan het gooien, en ik stuun ook geheel op mijn stomp.

kijk maar na hilda welke oefenig wij hier aan het doen zijn.
is het niet een mooi plaatje,hahahahaha.
ik kan zo goed met haar op schieten.

ik krijg hier huip oefeningen.

en de stomp kan dit goed hebben ik heb er geen pijn aan als ik mijn gewicht op mijn stomp zet.

het voelt goed aan.

hier zijn we de prothese goed af gestelt.











dit is mijn nieuwe been




ik ben heel blij met mijn nieuwe been.

ik weet dat het het een prothese is, maar voor mijn is het een been.

dit zijn twee kieverd's dit mijn hart hebben gestolen

links op de foto is mijn kamer genootje.
en recht's zit imie, dat zijn de twee grootste vriendinnen van mij.
en al de mensen van de af delling, en de verpleging zijn echt schaten.

dit is de uit zicht van uit mijn slaap kamer.

dit is mijn slaap kamer in old wold.


hallo vrienden en vriendinnen en familie.
dit is mijn slaap kamer in old wold.
ik kan het daar goed vinden met mijn kamer genoot, mr rijdering.
en al de anderen mensen op de afdeling.


zaterdag 24 november 2007

27 nov is de grote dag voor mijn.

hallo lieve vriendinnen en vrienden en familie.
ik wordt 27 nov op genomen in old wold in windschoten.
en 28 nov krijg ik mijn eigen prothese.
ik ben zo blij dat die dag dichter bij komt.
wand dat ik voor mij mijn nieuwe leven beginnen.
en daar kijk ik echt na uit.
ik weet niet hoe veel trannen er zullen vloeien.
maar ik denk genoeg.
mijn grote vriendin hilda knol is ziek ik vind het erg jammer dat ze ziek is geworden,
maar ook dat kan gebeuren.
natuurlijk hoop ik dat ze met de grote dag er bij kan zijn, maar zou het niet zo zijn kan ze alles volgen op mijn site, maar daar moet ik niet aan denken het zonder haar het moeten doen.
maar ook haar gezondheid gaat voor.
HILDA VAN HARTE BETERSCHAP, EN IK HOOP DAT JE ER BIJ KAN ZIJN KUS WILLY.
maar vrienden en vriendinnen en familie blijf kijken op deze site wand er worden veel foto's gemaakt.

vrijdag 16 november 2007

trap lopen en op de afdeling

even op 1 been staan wat ik al 7 jaar doe maar nu op mijn stomp.
en dat gaat mij goed af, helemaal geen pijn, en ik kan je niet uit leggen hoe blij ik hier meer ben.
ja hoor hier gaat ze de trap op, ja ja wel even.
en dat geeft je een goed gevoel, en ook wel gezegt een kick.
het kost me veel trannen, maar daar heb ik zakdoeken voor.
om die trannen weg te vegen.
en ook nog weer de trap na beneden, ook dit geeft mij een goed gevoel.
ik kan de tong wel uit steken na dokter moesker.
wand ik sta hier wel even wat hij zei dat ik maar de dystrofie maar moest acsupteren.
boelshit er is echt wel iets aan te doen maar je moet er iets voor in leveren maar je krijgt er zo veel weer voor terug.
een heel nieuw leven waar je dan alleen maar van kan dromen.
maar ik droom niet, maar ik vecht er voor om weer op bijde benen te komen.
ik heb altijd gezegt ik kom terug, weet niet hoe maar ik kom terug.

en zo heet de afdeling waar ik kom te zitten, wand liggen klingt zo gek wand ik ga er echt niet bij liggen.

maar ik moet aan het werk, en het wordt zekker vechten maar dat heb ik er allemaal voor over.

bas mijn revalidatiearts, hilda mijn revalidatie vriendin en van der duin de instumenten maker en ik en willem en mijn gezin niet te vergeten, zetten ons in voor 100% in om mij weer op de baan te krijgen, maar daar kom ik gewoon.

donderdag 15 november 2007

mijn eerste nieuwe paar schoenen na 7 jaar.


kijk de nieuwe schoenen.
ja sorry frans het zijn ook nike.
maar ze lopen zo lekker.

mijn eerste zwemles

en hier het bad weer uit, en ik heb wel even een traan moeten laten, maar ik heb het toch maar weer gedaan.
en ja hoor daar zwemde ik, gek maar waar en het ging mij goed af.
en mijn grootste angst over wonden, pfffffff
voor de oparatie zag ik helemaal niet teggen maar voor het zwemen.
was ik zo bang dat wil je niet weten.

hier drijf ik op mijn rug en moest met mijn benen op en neer gaan, en ik maakte een op merking nu voel ik me echt gehandecapt.
hier moest ik de loop beweeging maken, het was een raar gevoel vooral in mijn stomp.
ik wilde zelf de trap op na het water, maar dat mocht niet van de bad juf ik moest met de stoel lift

hier ga ik na het zwembad, en ooooooo wat was ik zenuwachtig.

woensdag 7 november 2007

het gipsen van mijn stomp

en dit is het risultaat,en nu wachten mijn prothese klaar is, en dat kan ongeveer met 3 week klaar zijn.
ik kan niet wachten.
ik wordt erg op de proef gestelt om nog 3 week te moeten wachten.
maar ik moet toch die rust in me zelf zoeken, wat ik heel moeilijk kan.

en hier wert het gips verwijdert.
wat een viese boel, maar dat heb ik erg graag voor over
hier wert mijn stomp gegipst, en na de stomp gevormt.
hier komt een soort vollie over de gelkous voor dat het gips de kous niet vies maakt.

hier krijg ik de lijner aan ook geheten gelkous.

en ik vond het een lekker gevoel om die kous aan te krijgen.

zondag 4 november 2007

hoe mijn stomp er nu uit ziet


zo ziet het er nu uit, geef je mening.
en ik kan er al veel aan verdrachen.
alleen nog die fantoompijn die is erg aan weezig.
maar voor de rest gaat het heel goed.
ik hou jullie op de hoogte.

zaterdag 3 november 2007

ja hoor op mijn buik

hier lig ik op mijn buik, ik heb het voor elkaar, ik hou het nu 10 minuten vol.
en het gaat nu zo goed met alles dat ik nu op mijn protehse moet wachten.
ik ga nu 1 keer in de week na de revalidatie omdat ik het zo goed doe.
en dit heb ik wel te danken door dat ik altijd aan sport heb gedaan zoals atletiek en body bilding.
en mijn stomp ziet er heel goed uit, en die is klaar voor het echte werk.
dus ik ben er klaar voor.
ik ga thuis door met mijn oefeningen, en nu maar wachten tot mijn protehse klaar is.
dus oim op schieten, hahahahaha.

woensdag 31 oktober 2007

over mijn protehse

en hier leg hij uit wat voor knie het wordt en wat voor voet, en dat kun je terug vinden onder aan dit verhaal.
hier kijk hij dat mijn stomp er klaar voor is om een protehse aan te kunnen, en mijn stomp is er klaar voor, en daar ben ik zo blij om.

hier legt van der duin mijn uit hoe mijn protehse er uit komt te zien.
en wat deze protehse moet kunnen.
wand ik wil graag weer om de ateltiek baan te komen staan, en dat houd in dat ik weer wil kogel stoten speer werpen discus en natuurlijk de sprint.
maar ook fietsen body bilding.
maar ik wil veel te hart dus ik moet weer even met bijde benen op de grond gezet worden.
wand ik zit nog maar in vaze 1 en niet in vaze 2 waar ik al aan denk.
maar ja wat wil je dan ook als je na nu geen pijn mer hebt dan voel je je goed, en dat je de hele wereld weer aan kan.
dus deze protehse is voor een aktief iemand ik hoop dat het zo uit pakt hoe ik het in mijn hooft heb.
wand ik snap de arts bas en van der duin en hilda ook wel ze zijn ook bang dat mijn dystrofie weer terug komt.
maar daar denk ik niet bij na, wand als ik met die gedachten ga lopen ben ik bang dat ik het niet durf, maar ik wil te graag weer, ik moet teggen mij zelf zeggen will je komt daar waar jij wilt komen maar dat heeft tijd nodig.
dus gaan we er van uit dat mijn protehse over 4 a 5 week klaar is, en dan kan de strijd beginnen.




Energie, comfort en grenzeloos vertrouwen
Elke dag weer.
Verschillende omstandigheden en situaties vragen andere capaciteiten.
De carbon veren van de C-Walk-voet garanderen een dynamisch gangbeeld en bieden een hoge energieteruggave bij elke stap.
Of je nu snel of langzaam loopt, bergop of bergaf, steeds voel je bij deze voet de harmonische afrolling van de voet en de stevige afzet.
Het andere been en de rug worden ontzien.
Je blijft langer op de been.

Eigenschappen

Zacht hielcontact
Lange gecontroleerde plantairflexie
Natuurlijke afrolling van de voet
Beweging van de enkel in alle richtingen om oneffen bodem te compenseren
Mobiliteitsgraad 3 en 4
Gewichtsklasse tot 100 kg.
Cosmetische overtrek verkrijgbaar in beige en bruin.
Met aansluitkapje voor een mooie overgang naar de onderbeenovertrek

3R106

Met verbeterde zwaaifase en aansluitmogelijkheden.
Geschikt voor diverse snelheden.
In te stellen van dynamisch tot stabiel.

3R95
De 3R95 maakt veel activiteiten mogelijk, bijvoorbeeld fietsen en joggen.
Bijzonder geschikt voor vrouwen en jong-volwassenen.
Het scharnier heeft een licht gewicht en lage inbouwhoogte.

maandag 29 oktober 2007

hier ben ik thuis


hallo lieve vrienden en vriendinnen en familie.
hier ben ik thuis, wie denkt dat ik thuis stil zit heeft het mis.
ook thuis heb ik mijn oefen programa.
zo als 5x per dag een rondje om het blok lopen op krukken.
5x per dag de trap op en neer.
dan op mijn bed oefeningen doen zo als
met mijn stomp steunent op willem zijn schouder, en dan mijn kond om hoog hallen.
buikspier oefeningen met mijn stomp op willem zijn schouder en dan met mijn hooft om hoog komen.
dan ook mijn goede been na mij toe treken en dat de stomp op bed blijft liggen,
op mijn zij gaan liggen en dan de stomp na achteren brengen en dan weer na voren.
en op mijn buik liggen en dan gewoon kijken hoe lang ik dat vol kan houden.
en dit doe ik 3x per dag.
je zien mij hier ook in de rolstoel zitten, maar daar wil ik dus snel uit he dat begrijp je wel.
maar daar voor zal ik blijven vecht om daar weer uit te kunnen.
maar het gaat heel goed op dit momeent.
ik voel mij heel goed, en de fantoompijn is aan het af nemen.
en de dystofie pijn is op dit momeent helemaal weg en daar ben ik zo blij om.
maar mijn fisio arts heeft gezegt om niet te vroeg te jeugen.
maar de tijd tenemen voor alles, maar wie mij goed kent weet dat ik dat niet goed kan, maar ik doe mijn best.